Hoe kies je additieven voor watergedragen polyurethaan? Er zijn veel soorten hulpstoffen voor watergedragen polyurethaan, met een breed toepassingsgebied, maar de methoden voor het toevoegen van deze hulpstoffen zijn navenant gereguleerd. 

01

De compatibiliteit van additieven en producten is ook de eerste factor waarmee rekening moet worden gehouden bij de selectie van additieven. Onder normale omstandigheden moeten het hulpstof en het materiaal compatibel (vergelijkbaar in structuur) en stabiel (geen nieuwe stofvorming) zijn in het materiaal, anders kan het zijn rol als hulpstof moeilijk vervullen.

02

Het additief in het materiaal moet zijn oorspronkelijke eigenschappen gedurende lange tijd behouden zonder te veranderen. Het vermogen van het additief om deze eigenschappen in de toepassingsomgeving te behouden, wordt de duurzaamheid van het additief genoemd. Er zijn drie manieren waarop hulpstoffen hun oorspronkelijke eigenschappen kunnen verliezen: vervluchtiging (vermindering van het molecuulgewicht), extractie (vermindering van de oplosbaarheid in verschillende media) en migratie (vermindering van de oplosbaarheid in verschillende polymeren). Tegelijkertijd moet het additief water-, olie- en oplosmiddelbestendigheid bezitten. 

03

Tijdens het verwerkingsproces van materialen kunnen additieven de oorspronkelijke eigenschappen niet veranderen en hebben ze geen corrosief effect op de productie en verwerking van machines en bouwmaterialen.

04

Voor de aanpasbaarheid van productgebruik moeten additieven voldoen aan de specifieke eisen van het materiaal tijdens het gebruiksproces, met name wat betreft de toxiciteit van de additieven.

05

Om betere resultaten te behalen, worden additieven meestal gemengd toegepast. Bij het kiezen van een combinatie zijn er twee situaties: enerzijds het combineren van verschillende additieven voor een optimaal resultaat, en anderzijds het toepassen van meerdere doelen, zoals niet alleen egaliseren maar ook schuimvorming, en niet alleen het toevoegen van een lichtere laag maar ook een antistatische werking. Hierbij is het belangrijk om te overwegen dat additieven in hetzelfde materiaal een synergetisch effect kunnen hebben (het totale effect is groter dan de som van de effecten van de afzonderlijke additieven), een additief effect (het totale effect is gelijk aan de som van de effecten van de afzonderlijke additieven) of een antagonistisch effect (het totale effect is kleiner dan de som van de effecten van de afzonderlijke additieven). Het is dus het beste om synergie te creëren en antagonistische effecten te vermijden.

 

Bij de productie van watergedragen polyurethaan is het, door het toevoegen van bepaalde additieven, noodzakelijk om aandacht te besteden aan de rol ervan in de verschillende fasen van opslag, verwerking en toepassing. In het volgende hoofdstuk zullen we de rol en impact van deze additieven bespreken en evalueren. 

Wanneer bijvoorbeeld watergedragen polyurethaanverf wordt verwerkt met bevochtigings- en dispergeermiddelen, spelen deze een bepaalde rol bij opslag en verwerking, en zijn ze ook gunstig voor de kleur van de verffilm. Er is meestal een dominant effect, dat tegelijkertijd een reeks positieve effecten teweegbrengt. Zo heeft het gebruik van siliciumdioxide bijvoorbeeld een dempende werking, een waterabsorberend effect en een anti-hechtingseffect op het oppervlak.

Daarnaast kan het gebruik van een bepaald middel ook een negatief effect hebben. Zo kan de toevoeging van een siliconenhoudend ontschuimingsmiddel, dat een significant ontschuimend effect heeft, een positief effect opleveren. Het is echter ook belangrijk om te controleren of er krimpgaatjes ontstaan, of het oppervlak niet troebel is en of het de hercoating niet beïnvloedt. Uiteindelijk is de toepassing van additieven een kwestie van praktische uitvoering, waarbij de kwaliteit van het resultaat de enige maatstaf voor de beoordeling moet zijn.